Türkiye Cumhuriyeti

Deventer Başkonsolosluğu

Konuşma Metinleri

“Evenement 50 Jaar Migratie: Van Gastarbeider tot Arnhemmer” 7 november 2014, Arnhem, 11.11.2014

“Evenement 50 Jaar Migratie: Van Gastarbeider tot Arnhemmer” 7 november 2014, Arnhem

Waarde leden van de Turks-Nederlandse gemeenschap
Waarde Nederlandse Vrienden
Dames en Heren

Ik groet ieder van u met diep respect. Het doet mij een bijzonder genoegen om vandaag hier temidden van de Turkse gemeenschap en onze Nederlandse vrienden uit Arnhem aanwezig te mogen zijn.

We zijn hier vanavond bijeengekomen ter gelegenheid van een buitengewoon evenement. Allereerst wil ik daarom het bestuur en de leden van het platform “Nieuwe Arnhemmers” feliciteren voor de organisatie van dit geweldige en betekenisvolle evenement.

Precies 50 jaar geleden werd in 1964 het eerste bilaterale arbeids-migratie akkoord ondertekend tussen Turkije en Nederland.

De eerste landgenoten die vanaf 1964 naar Nederland kwamen ondervonden vele ongemakken. Ze kwamen terecht in een land met zoveel andere gewoontes. Streven om geld te verdienen om in eigen levensonderhoud te voorzien, vervolgens sparen en uiteindelijk terugkeren naar het land van herkomst was hun algemene doelstelling. Omwille hiervan hebben zij vele stormen moeten doorstaan.

In de loop der tijd is de Turkse gemeenschap goed geworteld geraakt in de Nederlandse samenleving. Inmiddels zijn de 2e, 3e en zelfs de 4e generatie Turkse immigranten kinderen hier geboren. De Turken hebben mettertijd de Nederlandse samenleving beter leren kennen en zijn in steeds toenemende mate verweven en geïntegreerd geraakt in deze samenleving.

Ondertussen zien we ook dat de Turkse mensen hun plekken hebben verworven in alle lagen van de Nederlandse samenleving. Op politiek, economisch, kunst en cultuur, binnen het onderwijs en op bureaucratisch terrein hebben zij hun plaatsen verworven. Tegenwoordig identificeren zij zich meer als een Turkse Nederlander. Dit is een groot succesverhaal.

Dit proces was niet vanzelfsprekend en het positieve verloop werd mede mogelijk dankzij het respecteren van multiculturaliteit door het ontvangende gastland vanuit haar krachtige democratisch culturele achtergrond. In dat opzicht zijn wij onze autochtone Nederlandse vrienden zeer veel dank verschuldigd, temeer daar zij de Turkse gemeenschap met open armen hebben ontvangen en zodoende hebben bijgedragen aan het integratieproces.

Vandaag de dag zijn de zorgen van de 3e en 4e generatie Turkse immigranten kinderen verschillend ten opzichte van de problemen die de 1e generatie heeft gekend. Deze problemen behoeven een andere wijze van aanpak die gericht is op het vinden van oplossingen. Het ontwikkelen van modellen voor het inhalen van de achterstand in het onderwijs en taalkundig vorming van onze jeugd heeft de prioriteit.

Anderzijds moet de Turkse gemeenschap, die terecht verlangt naar oplossingen, ook zelf actief meedenken en bijdrage leveren aan het vinden van haalbare oplossingen. In dit opzicht moeten zij zich duidelijk kunnen uitdrukken, kunnen organiseren, projecten op lokaal niveau kunnen produceren en langs democratische weg kunnen zoeken naar gelijke rechten en kansen.

De Turkse regering helpt haar landgenoten graag om die problemen en ongemakken te overstijgen.

Graag wil ik mijn woorden afsluiten met een couplet van de meester-dichter Necip Fazıl Kısakürek over het leven in den vreemde.

Cultiveer mijn veelkleurig verdriet met volle bekers,
met het enthousiasme, voorbehouden aan rozenkwekers.
Maar huil niet met mijn moeders zachte warme stem,
O mijn heimwee, versla me niet diep van binnenuit.

Tot slot spreek ik mijn hoogachting uit voor alle aanwezigen.